Ҷумҳурии Тоҷикистон бо табиати нотакрор, кӯҳҳои сарбафалаккашида, пиряхҳои азим, чашмаҳои мусаффо ва иқлими гуногунранги худ яке аз кишварҳои дорои имкониятҳои васеи рушди сайёҳӣ дар минтақа ба ҳисоб меравад. Дар солҳои охир Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба рушди соҳаи сайёҳӣ таваҷҷуҳи махсус зоҳир намуда, барои бунёд ва навсозии инфрасохтори сайёҳӣ тадбирҳои муҳимро амалӣ менамояд. Яке аз чунин мавзеъҳои машҳур ва серҷозиба, ки ҳам барои истироҳати сокинони кишвар ва ҳам барои ҷалби сайёҳони хориҷӣ аҳамияти калон дорад, Маҷмааи лижаронию сайёҳии Сафеддара мебошад.
Сафеддара на танҳо маркази варзишҳои зимистона, балки макони беҳтарини истироҳати табиатдӯстону ҳаводорони кӯҳистон буда, манзараҳои зебои табиӣ, ҳавои софу гуворо, кӯҳҳои осмонбӯс ва имкониятҳои фаровони фароғатӣ онро ба яке аз беҳтарин мавзеъҳои сайёҳии Тоҷикистон табдил додаанд.
Маҷмааи лижаронию сайёҳии Сафеддара дар ноҳияи Варзоб, тақрибан 50 километр дуртар аз шаҳри Душанбе, дар доманаи қаторкӯҳҳои Ҳисор ҷойгир шудааст. Ин мавзеъ дар баландии зиёда аз 2200 метр аз сатҳи баҳр қарор дошта, аз лиҳози табиӣ яке аз минтақаҳои хушобуҳавои кишвар ба ҳисоб меравад.
Мавқеи ҷуғрофии Сафеддара барои рушди сайёҳӣ бисёр мувофиқ аст ва наздик будани он ба пойтахти мамлакат имконият медиҳад, ки ҳам сокинони Душанбе ва ҳам меҳмонони хориҷӣ дар муддати кӯтоҳ ба ин мавзеъ расида, аз табиати нотакрор ва хизматрасониҳои сайёҳӣ баҳра баранд.
Роҳи мошингарди Душанбе – Варзоб – Сафеддара аз манзараҳои дилфиреби кӯҳӣ гузашта, худ ба як хатсайри ҷолиби сайёҳӣ табдил ёфтааст. Дар фаслҳои гуногуни сол сайёҳон метавонанд аз дараҳои сабзу хуррам, рӯдхонаҳои мусаффо ва қуллаҳои барфпӯш лаззат баранд.
Бартарии асосии Сафеддара иқлими мусоид ва ҳавои тозаи кӯҳӣ мебошад, зеро дар фасли зимистон ҳарорати ҳаво барои нигоҳдории барфи табиӣ хеле мувофиқ буда, шароити беҳтаринро барои лижаронӣ ва дигар намудҳои варзиши зимистона фароҳам меорад.
Зимистон дар ин минтақа барфҳои зиёд меборад ва манзараи сафеди кӯҳистон диққати ҳар як меҳмонро ҷалб мекунад. Аз ҳамин хусусият номи "Сафеддара" гирифта шудааст, зеро дар ин мавзеъ кӯҳу дараҳо моҳҳои зиёд бо барфи сафед пӯшида мемонанд.
Фасли баҳор табиат аз нав эҳё мешавад ва гулу гиёҳҳои рангоранг, дарахтони сабз ва обшавии барфҳо манзараҳои дилфиребро ба вуҷуд меоранд. Дар тобистон ҳавои кӯҳӣ нисбат ба минтақаҳои ҳамвор хеле салқин буда, ҳарорати муътадил барои истироҳати оилавӣ шароити мусоид фароҳам месозад.
Фасли тирамоҳ бошад, бо рангорангии дарахтон ва манзараҳои тиллоранги кӯҳистон яке аз фаслҳои дӯстдоштаи аксбардорон ва дӯстдорони табиат мебошад.
Табиати Сафеддара аз ҷумлаи сарватҳои нодири Тоҷикистон мебошад ва  кӯҳҳои сарбафалаккашида, дараҳои чуқур, ҷангалҳои кӯҳӣ, чашмаҳои мусаффо ва рӯдҳои кӯҳӣ ба ин минтақа ҳусни хос мебахшанд.
Дар гирду атрофи осоишгоҳ растаниҳои гуногуни кӯҳӣ мерӯянд, ки муҳити табииро боз ҳам зеботар месозанд. Ҳавои тозаи кӯҳӣ, ки аз дарахтони арча ва дигар растаниҳои кӯҳӣ ғанӣ гардидааст, барои саломатии инсон таъсири мусбат мерасонад.
Қуллаҳои барфпӯши атроф дар тамоми фаслҳои сол диққати меҳмононро ҷалб мекунанд ва ин кӯҳҳои сарбафалаккашида рамзи устуворӣ, зебоӣ ва иқтидори бузурги табиии Тоҷикистон мебошанд. Ҳангоми тулӯи офтоб нурҳои заррин бар рӯи барфҳои сафед инъикос ёфта, манзараи афсонавиро ба вуҷуд меоранд.
Табиати Сафеддара на танҳо барои истироҳат, балки барои омӯзиши муҳити зист, сайёҳии экологӣ ва рушди аксбардории табиат низ имкониятҳои васеъ фароҳам меорад.
Имрӯз Сафеддара яке аз марказҳои асосии варзиши зимистонаи Тоҷикистон ба шумор меравад ва дар ин ҷо роҳҳои махсус барои лижаронӣ, лифтҳои замонавӣ, таҷҳизоти иҷора ва дигар хизматрасониҳои зарурӣ барои меҳмонон муҳайё карда шудаанд.
Ҳар сол ҳазорҳо нафар аз минтақаҳои гуногуни Тоҷикистон ва хориҷи кишвар барои лижаронӣ ва дигар намудҳои фароғати зимистона ба Сафеддара меоянд. Ин мавзеъ барои ҳам варзишгарони касбӣ ва ҳам дӯстдорони истироҳати фаъол имкониятҳои муносиб фароҳам меорад.
Илова бар ин, меҳмонон метавонанд аз меҳмонхонаҳо, тарабхонаҳо ва дигар марказҳои хизматрасонӣ истифода бурда, истироҳати худро дар муҳити орому зебои кӯҳӣ гузаронанд.
Ҷалби сайёҳон ба Сафеддара пеш аз ҳама ба мавқеи ҷуғрофии мусоид, табиати нотакрор, имкониятҳои варзиши зимистона ва сатҳи нисбатан хуби хизматрасонӣ вобаста мебошад. Барои бисёр сайёҳон ин мавзеъ имконияти нодирест, ки метавонанд дар як вақт ҳам аз варзишҳои зимистона баҳра баранд ва ҳам аз зебоиҳои кӯҳистони Тоҷикистон лаззат бибаранд.
Имрӯзҳо тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ, сомонаҳои сайёҳӣ ва барномаҳои таблиғотӣ Сафеддара ҳамчун яке аз рамзҳои сайёҳии Тоҷикистон муаррифӣ мегардад. Ин гуна муаррифӣ барои афзоиши шумораи меҳмонон ва баланд гардидани обрӯи кишвар дар арсаи байналмилалӣ мусоидат мекунад.
Рушди инфрасохтори сайёҳӣ яке аз омилҳои муҳими пешрафти ҳар як минтақа мебошад. Дар Сафеддара солҳои охир як қатор иншооти замонавӣ сохта ва таҷдид гардидаанд. Дар ҳудуди Маҷмааи лижаронию сайёҳии Сафеддара меҳмонхонаҳо, хонаҳои истироҳатӣ, тарабхонаҳо, қаҳвахонаҳо, нуқтаҳои иҷораи таҷҳизоти лижаронӣ ва марказҳои хизматрасонӣ фаъолият мекунанд.
Инчунин барои дӯстдорони лижаронӣ ва сноуборд роҳҳои махсус омода гардидаанд, ки ба талаботи варзишгарони навкор ва касбӣ ҷавобгӯ мебошанд. Лифтҳои замонавии кӯҳӣ имконият медиҳанд, ки сайёҳон ба қуллаҳои баланд баромада, аз варзиш ва манзараҳои зебои табиат баҳра баранд.
Мавҷудияти роҳҳои нақлиётии мувофиқ, таваққуфгоҳҳо, нуқтаҳои ёрии аввалияи тиббӣ ва хизматрасониҳои гуногун сатҳи бароҳатии сайёҳонро боз ҳам баланд мебардорад.
Рушди Сафеддара барои иқтисодиёти минтақа ва ҷумҳурӣ аҳамияти калон дорад. Пеш аз ҳама, фаъолияти он ба таъсиси ҷойҳои нави корӣ мусоидат менамояд ва сокинони маҳаллӣ дар меҳмонхонаҳо, тарабхонаҳо, марказҳои хизматрасонӣ ва дигар муассисаҳои сайёҳӣ фаъолият намуда, даромади устувор ба даст меоранд.
Илова бар ин, рушди сайёҳӣ ба афзоиши фаъолияти соҳибкорӣ низ замина фароҳам меорад, ҳеро бисёр сокинон ба фурӯши маҳсулоти ҳунарҳои мардумӣ, маҳсулоти кишоварзӣ ва хизматрасониҳои гуногун машғул гардида, аз ҳисоби сайёҳон даромади иловагӣ ба даст меоранд.
Соҳаи сайёҳӣ инчунин барои рушди нақлиёт, савдо, меҳмондорӣ ва дигар бахшҳои иқтисодиёт таъсири мусбат мерасонад. Бо зиёд гардидани шумораи сайёҳон талабот ба хизматрасониҳо низ афзоиш ёфта, ин ба рушди иқтисодии минтақа мусоидат мекунад.
Сафеддара яке аз зеботарин ва машҳуртарин мавзеъҳои сайёҳии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ҳисоб рафта, мавқеи ҷуғрофии мусоид, иқлими форам, ҳавои тозаи кӯҳӣ, табиати нотакрор ва кӯҳҳои сарбафалаккашидаи он барои рушди сайёҳӣ шароити беҳтарин муҳайё сохтаанд.
Имрӯз Сафеддара на танҳо маркази варзиши зимистона, балки яке аз рамзҳои рушди соҳаи сайёҳии кишвар низ мебошад. Ин мавзеъ дар муаррифии имкониятҳои табиии Тоҷикистон ва ҷалби сайёҳони дохилию хориҷӣ нақши муҳим мебозад.
Маҷмааи лижаронию сайёҳии Сафеддара дар ояндаи наздик аз марказҳои маъруфи сайёҳии байналмилалӣ табдил ёфта, дар рушди иқтисодиёти миллӣ, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва муаррифии Тоҷикистон ҳамчун кишвари дорои табиати нотакрор саҳми боз ҳам арзанда мегузорад.
Сардори ШВКД дар ноҳияи Мастчоҳ
полковники милитсия
Раҳмонзода Анвар